woensdag 26 april 2017

Het verwerken van een mentale en lichamelijke dreun:

Het verwerken van een mentale en lichamelijke dreun:

Ik zag er zo naar uit, er even op de Betteld er tussen uit.
Maanden er naar toe gewerkt stukje bij beetje ging het vooruit.
De caravan maakte we klaar van alle gemakken voorzien;
Helaas,.... het liep anders het werd niet het verwachte weerzien.

Nee,... het lag niet aan de mensen die ik heb ontmoet;
Lief, stuk voor stuk en het deed mij werkelijk goed.
Maar de kou, de pijn en innerlijk verdriet en de onzekerheid;
Kan ik nog wel ANGEL blijven, past dit in hun beleid.

Pijn tot in het diepst van mijn rug en in mijn gewrichten;
Lang, erg lang heb ik er niet voor willen zwichten.
Nu is het zover, echt noodgedwongen, want het ging echt niet meer;
Dus richting huis waar ik hopenlijk weer beter presteer.


Met een huilend hart heb ik de camping verlaten;
Ik weet het, daar zijn lieve zusters en broeders die ik moest achterlaten.
O.a. Een lieve collega samen met zijn vrouw;
waar ik veel me op heb en waarvan ik hou.

Stukje bij beetje de aftakeling nabij;
Het baart mij zorgen, waar gaat dit heen ook voor mijn lieve werderpartij?
Zij stond weer klaar en haalde mij op;
Een rit van vier uur, wat is ze toch lief, helemaal top.

Steeds weer moet de mens een stukje zelfsandigheid verliezen en inleveren;
En gaan er steeds meer fitale delen minder functioneren.
Het blijft een strijd hoe sterk je ook bent;
De kracht eruit en je bent maar zo een afhankelijke vent.

Ik vindt het moeilijk en het doet mij verdriet;
Als ik de zorgen op het lieve gezicht van mijn wederhelft ziet.
Tuurlijk,.... haar houd ik niet voor de gek;
doorgaan en niet opgeven is van mij een karaktertrek.

Wij vouwen onze handen en vragen aan onze HEER;
Wilt u het beter maken en leren dat ik het accepteer?
U, U alleen, uw liefde is genoeg;
Onverdiend, maar wilt u mij (ons) helpen met dit gezwoeg?

Wilt u er zijn voor familie, kennissen en vrinden;
dat zij toch allemaal U zouden mogen vinden.
Boven alles en U als nummer één in ons ieder leven;
Ach HEERE dan gaan we het mooiste nog beleven.

U te ontmoeten en voor eeuwig bij U zijn;
Alle schuldenlast ons ontnomen ach wat een wonder, wat fijn en bijzonder zal dat zijn.
Gereinigd door uw bloed en witter dan sneeuw;
Zitten aan uw voeten HEER eeuw ná eeuw.




donderdag 20 april 2017

Er tussen uit:

Even er tussen uit:


Wat zie ik er verlangend naar uit;
Even een weekje er tussenuit.
Even los van alle spanningen en zorgen;
Nu, één hele week en niet weer meteen weer de volgende morgen.

Met onze nieuwe aanwinst ,dus we gaan het beleven;
Of dit het is wat wij zochten en of wij hierin kunnen en willen leven.
Inmiddels is er al veel aan gedaan;
Dus mocht het toch niet zijn wat we zoeken, is ie gauw uit de laan.
KLIK HIER en zie maar wat er aan is gedaan.

Ik zie er verlangend naar uit om even er uit te wezen;
Heerlijk een stukje bijbelstudie of een boekje lezen.
Een preek luisteren via mijn telefoon;
Ik geniet er nu al van één week géén beltoon.

Hooguit in noodgevallen ben ik bereikbaar;
Ik ben er gewoon niet en het is overbrugbaar.
Ook geen SMS, WhatsApp of FB;
Mijn reacties of antwoorden op alles is NEE.

Dus weest niet verbaasd als u niets van mij hoort
Ik sta gewoonweg niemand te woord.
Heel egoistisch maar ik zoek mijn rust;
Ik ben op, moe en uitgeblust.

Behalve mijn lieve wederhelft die sta ik met liefde te woord;
Door haar alleen wil ik worden gestoord.
Alleen al het horen van haar stem;
Geeft mij weer moed daar in de omgeving van Doetinchem.

Rust, net als een grote beer een lange winterslaap;
Dromen van mijn reizen en de Noordkaap.
Warm, lekker in mijn holletje en lieve Rebel tegen mij aan;
Die wil echt niet weg bij dat warme plekje vandaan.

Ik zal meerdere foto's maken van ons nieuwe fort;
Dus blijf deze pagina bekijken of het wat wordt.
Nu stop ik er mee en ga nog even een tukje doen;
Allemaal de hartelijke groeten, een knuffel en een dikke zoen.



maandag 17 april 2017

Angst

Angst:

Angst is iets heel vervelends, wat je niemand anders gunt;
Angst, we komen het allemaal wel eens tegen op momenten of een beangstigend punt.
Momenten die je liever niet met andere mensen wil of kan delen;
terwijl het toch fijn is om het aan iemand te vertellen zodat het zich niet in je hoofd blijft afspelen;
Voor mij is het prettig om het op te schrijven en het zo een klein beetje te delen;
 zodat misschien deze schrijnende wonden kunnen gaan helen.

In een discussie heb ik helemaal geen zin;
Dat doe je om te winnen en daar ga ik dus niet eens op in.
Die heb ik genoeg gehad in mijn leven;
Het is wel goed zo, ik hoef nog maar even.

   

Menselijk gesproken ben ik inmiddels dik over de helft van mijn leven hier op aard;
Het ging voorbij,…..in een sneltreinvaart.
Ongelooflijk,…..en GOD schrijft niet voor niets in ZIJN boek.
De BIJBEL, als je er mee begint soms één groot raadselboek.

Maar,……éénmaal begonnen dan wordt je er door gepakt;
Door de verhalen, de wonderen, wat er gebeurde en hoe het er soms best wel inhakt.
GOD, de SCHEPPER van HEMEL en AARD
Heeft verstopt in dat levensboek de grootsste rijkdom het is te vinden als je het maar aanvaard.

Aan de buitenkant ben of lijk ik misschien altijd blij en altijd vrolijk;
dit is mijn masker al die jarengevormd door vadertje tijd.
Iemand anders zie ik in de spiegel;
en,….. ben ik bang, want straks raak ik mijn echte ik nog kwijt.

Even (en ik krijg steeds vaker deze momenten) begrijp ik mezelf niet;
het zit me dan niet bepaald mee.
Tegenslag op tegenslagen krijg ik, krijgen wij te verduren;
en helaas, ik verdraag het niet altijd even gedwee.
Ik laat niet zo heel erg makkelijk 't hoofd er bij hangen;
Wel wordt ik steeds meer en vaker bánger.
voor wat er eventueel te gebeuren staat;
Tóch heb ik geen recht en reden tot enig klagen hoe het ook is of hoe ik er ook voor staat.

Het blijkt weer de gebruikelijke reactie van mij op teveel stress.
Ik kán het niet verduren, al doe ik nóg zo mijn best!
Eén voor één mijn zaken aan-vatten is nu denk ik de leus.
Hoe ik het ook wend of keer, ik heb geen andere keus.

Het draineren het vertragen en de tijdrovende manier van werken van het UWV;
Een emotioneel loos instituut en de meeste cliënten volgen gedwee.
Liever tien keer een brief schrijven en versturen per TNT-post;
Dan een e-mail aan mij achterlaten zodat er niet onnodig wordt ontbost;
   
Nee,…. Het UWV heeft zo haar eigen regels en manier van leven;
Fouten die zij maken worden moeilijk toe gegeven.
Dat dit ten koste gaat van gezin, vertrouwen emotie en veel pijn;
Is niet hun probleem en dat je moet slikken erg veel medicijn.

Je wordt gewoon gezond verklaard als kan dit niet zo zijn;
Een deskundige inhuren tegen een hoog tarief was het enige ter verdediging tegen alle pijn.
Uiteindelijk een rechtzaak en na lange tijd;
Op alle punten door de rechtbank in gelijk gesteld maar nu weer een wachttijd.

Deze keer moet alles nauwgezet en nauwkeurig worden berekend.
Want in de correspodentie van het UWV staat met grote regelmaat;
Dat zij nauwkeurig te werk gaan en zeer accuraat.
Jammer dat ik dan achteraf weer een brief krijg met een uitslag "dit teveel bedrag zal moeten worden verrekend:

De wereld wordt harder en steeds meer onpersoonlijk;
Het lijkt hoe langer hoe meer heel gewoonlijk.
Lieve mensen waar is de liefde en respect voor elkaar;
Of behoord dat echt tot het verleden en ben je nu gewoon een nummer en doet iederéén maar wat,…zomaar?

Ga maar naar de dokter en je krijgt wéér een medicijn;
Tegen het lichamelijke of tegen de geestelijke pijn.
Het worden er steeds meer en misschien geloof je het niet;
54 pillen per dag, net smarties, maar wat geeft het mij een spannning en wat doet het mij een verdriet,


Soms, soms bekruipt mij de gedachte en het lijkt wel steeds vaker;
Tot hier en niet verder, ik hoef niet zo nodig, een zogeheten later.
Ik ben moe, op en leeg van al deze kneuterigheid;
Die jaren heeft geduurd, het leek wel een eeuwigheid.

Geacht UWV u heeft jaren van mijn (van ons) leven geroofd;
En wat vaak zit ik als verdoofd.
Wanneer u eindelijk weer eens iets van u laat horen
Maar dan komt de gedachten,……is het goed……is het slecht?........zo bij het ochtend gloren.

Door de rechbank eindelijk in het gelijk gesteld;
Helaas niet iets wat nu echt tot op dit moment bij u meetelt.
De uitspraak is vanaf 15 december 2015 met terugwerkende kracht;
Tot op de dag van vandaag 18/04/2017 nog steeds niets van de financiele achterstandt teruggebracht.

  

Stuur ik een zoveelste brief aan de Raad van Bestuur  - UWV
Zonder enige mededeling is het adres opgeheven, daar zitten ze niet mee;
Zouden u of ik dat nu ook gaan doen;
Vergeet het dan maar, je krijgt meteen een sanctie en geen poen.

Een verdrietige en soms radeloze Mike

zondag 16 april 2017

TE KOOP: Parrot AR. Drone 2.0 Elite Edition (met veel extra's)

TE KOOP

Parrot AR. Drone 2.0 Elite Edition (met veel extra's)


Parrot AR. Drone 2.0 Elite Edition  Met erg veel extra's w.o:
1x complete AR. Elite Edition Drone 2.0 á € 249,00 (als nieuw)
1x Opbergkoffer voor de drone en voor de accus's en lader á € 98,00
2x extra zware Lithium-ION Polymer accu's á € 49,95
Dus 4 accu's in totaal
1x Parrot AR.Drone 2.0 Flight Recorder(GPS en 4 Gb) á € 94.50
1x Blauwe LED ring onderzijde drone. á 11,25 (Mooi effect in de avond)
Officiele doos aanwezig inclusief boekjes.
1x Onderdelen gereedschapsetje á € 12,00
Extra propellers en complete propeller cross-unit
Extra t-stekkers e.d.

Heeft in totaal minimaal gekost 564,65
zonder de extra onderdelen en extra propellers.

Ik doe deze Drone weg omdat ik deze niet gebruik medce door gezondheidsredenen. Ik heb beide polsen in een Brace zitten en durf het niet goed aan er mee te gaan vliegen omdat ik bang ben schade te maken.

Ik heb er hooguit 20x mee gevlogen en heb daar leuke filmpjes aan over gehouden.
Alles werkt zoals het moet werken want ik ben een pietje precies.
Mag weg tegen elke aannemelijk bod.

Ben er altijd erg zuinig op geweest en het nadeel is dat wanneer ik ergens aan begin het ook goed moet zijn en compleet. Hier zit alles bij wat je je maar kunt bedenken. Op onzin wordt niet ingegaan. Een redelijk bod en hij is voor jou.

Denk na bij het doen van een bod alsof het van jezelf is, laten we elkaar met respect behandelen.
E-mail naar: info@mikevdbeek,nl


Hartelijke groet en een fijne dag verder
Mike

   

   

   

   

   

   

   

   

   

   

   


Kijk ook eens op mijn website:


dinsdag 11 april 2017

Pannenkoeken (basisrecept)

Pannenkoeken:

Menigéén die mij kent en ja let op,...... die ook "mijn" lieve Inge kent, weten dat ik, dat wij gek ben/zijn op pannenkoeken. Dat hoef ik jullie niet meer te vertellen. Er staan al zoveel recepten over  pannenkoeken online, maar vandaag 11 april 2017 deel ik een greoon simpel  pannenkoekenrecept. Ik kan het niet laten. Dus geniet er van. 

   


Tot vandaag ontbrak er nog een basisrecept voor pannenkoeken hier op Mike's BLOG. Natuurlijk kun je pannenkoekenmix uit een pakje gebruiken maar dat is eigenlijk helemaal niet nodig. Met dezelfde moeite stel je zelf je pannenkoekenmix samen.
Bij deze deel ik mijn basisrecept voor heerlijke pannenkoeken. Basis, zoals het eigenlijk hoort. Zodat je de pannenkoeken zelf kunt beleggen met wat jij lekker vindt. Ik ga meestal voor een hele simpele (maar super lekkere) topping zoals stroop en/of jam (mijn lievelings), geraspte kaas  (de lieveling van Inge) of suiker (gewone, geen poedersuiker).
Wat is jouw lievelingsbeleg voor de pannenkoek? En wanneer is het bij jou thuis weer tijd voor pannenkoeken en staan deze bij jou op tafel?


Pannenkoeken, wat heb je er voor nodig,,,,,,,!
Bereidingstijd 30 minuten 

Ingrediënten voor 2-3 personen:

250 gram bloem
snufje zout
500 ml melk
2 grote eieren
snuf kaneel
1 appel
scheutje olijfolie
boter om te in te bakken
Extra benodigd: toppings om de pannenkoeken mee te beleggen als je dat wilt.

Bijvoorbeeld: kaas, spek of stroop, poedersuiker.. noem maar op! 

Bereiding:

Schil de appel en rasp deze fijn.
Zeef de bloem en mix dit samen met het zout en de kaneel met de helft van de melk. Voeg een voor een de eieren toe (mix het ondertussen door) en voeg tot slot beetje bij beetje de rest van de melk en een scheutje olijfolie toe. Roer de geraspte appel door het beslag.
Verwarm een beetje boter in een koekenpan, zorg er voor dat de pan goed heet is voor je de pannenkoeken gaat bakken.
Verdeel (bijvoorbeeld met een soeplepel) beslag in de pan en bak de pannenkoek om en om mooi bruin. Herhaal dit tot het beslag op is.


Van harte, eet smakelijk toegewenst,............. , ik hoop dat je ze lekker vond.

   

Tja,.... en dan ben je bezig en denk je bij jezelf: "Ik maak er gewoon nog een paar". En daat is geworden, Links op het groene bord APPEL, op het gele bord, KAAS, op het bruine bord ROZIJNEN in de RUM geweekt en het rode bord NATUREL.


dinsdag 4 april 2017

1994: Route Tuzla - Srebrenica doel Skopje in Macedonië

1994: Route Tuzla - Srebrenica doel Skopje in Macedonië:


Onderweg met een vracht hulpgoederen en een diplomaten vracht geladen in Slovenie;
Mooi warm weer en de zon scheen volop, dus relaxed op weg naar Skopje in Macedonie.
Niet wetend welke tragedie mij daar te wachten stond;
Zo akkelig, een film zonder einde, een loop, wat mij tot op heden geestelijk vervormd en verwond.


Het plaatsje Vlasenica iets om nooit meer te vergeten;
Daar werd mijn hart werkelijk kapot gereten.
Net voor dat plaatsje stond een grote groep bijeen geraapte soldaten;
Allerlei soorten uniformen, bivakmutsen die mij tot stoppen dwongen en wilde praten.

   

Ik had geen keus want allen waren gewapend;
Het vredige en ontspannen gevoel was weg, de spanning om te snijden;
Ik wilde eerst over hen heen en op hen inrijden.
Maar ik was niet voldoende bewapend.

Uit mijn wagen stappend  moest ik hen zeggen wat ik daar deed;
En melde hun dat het de bedoeling was dat ik naar Skopje reed.
Toen de vraag wat of mijn lading was;
Ik antwoorde:  diplomatiek en liet hun zien mijn Canadese pas.

Onderwijl keek ik om mij heen en zag daar een gezin;
Vader, moeder en kinderen niet ouder dan 14 jaar en op de arm van moeder nog een kleine Benjamin.
Ik keek hen aan en zij keken angstig zoekend rond;
Ik voelde de spanning die op knappen stond.

   

Ineens een loop van een kalashnikov tegen mijn hoofd en ik werd tegen de wagen gedrukt;
Er werd wat gezegd maar ik verstond het niet dus zweeg en keek bedrukt;
Ze begonnen aan mij te trekken en te slaan;
Dat was voor mij het startschot om er voor te gaan.

Ik sloeg van mij af, trapte er één tegen het hoofd en haalde twee van hen onderuit;
Maar de overmacht was te groot en ik lag op de grond languit.
Een loop werd tegen mijn hoofd gezet en ik hoorde een klik;
De trekker was overgehaald maar het wapen bleek leeg ach wat was dat een zwaar ogenblik.

Ze trokken mij omhoog en begonnen te lachen en ik kreeg een schouderklop;
Een man, vermoedelijk de leider van het stel, wees naar mij met zijn vingertop,
en deed zijn duim omhoog en schudde veel betekenend zijn hoofd;
Maar ik was van binnen als verdoofd.

Ik stond op en wees op het diplomatieke bord voor op de wagen;
Toen begon er blijkbaar iets in die hersens van hen te dagen.
Onderwijl hoorde ik het vergrendelen van diverse geweren;
En voordat ik wat kon doen een oorverdovend geratel en werd het gezin vermoord zonder zich te kunnen verweren.


De kogelgaten zie ik nog steeds inslaan op die geruite blouse;
Ook dat kleine hummeltje op de arm bij mama, zonder pardoes.
Dit,........ dit kun je niet beschrijven wat je dan voelt en ervaart;
Dit,....... dit is om nooit te vergeten en Och wat voelde ik mij bezwaard.


Ik stapte in mijn wagen en deelde deze benden sigaretten uit;
Vervolgens gaf ik signalen vanachter mijn cabine ruit.
Dat ik door wilde en ik tikte op mijn horloge;
Ik wilde weg van deze grote enorme katastrofe.

Ik knikte naar de leider met mijn hoofd;
En keek de man in de ogen maar  hij keek van mij weg;
De stank, de lucht ik was als verdoofd.
Nooit, nooit zal ik het vergeten wat er gebeurde op deze bergweg.

Misselijk, verward maar ook verwonderd;
Dat ik toch door kon en mocht rijden, misschien dat ik hen had overdonderd.
Trillend en rokend achter het stuur;
Heb ik nog een stuk non-stop gereden van 18 uur.

Innerlijk kapot en vol zelfverwijt en gedachte van: "Had ik maar";
Had ik iets kunnen doen om dit te voorkomen,
Zij hadden al hun wapens schietklaar;
Ik was zelf anders ook omgekomen.

Huizen in puin en o wat een verdriet;
Het is overal ellende als je om je heen ziet.
Geweld, afschieten van mensen het is zo heel gewoon;
Het is definitief veranderd dat mooie landschapspatroon.


  

Het blijft mij dagelijks achtervolgen hoe dit is gegaan;
Wat deze bandieten dit onschuldige gezin hebben aangedaan.
Waakzaam op mijn hoede bij iedere bocht;
Geloof me, ik had doorgereden want nu had ik geboft,

Vergeten? nee dat gaat niet meer;
Nagenoeg dagelijk moet ik er aan denken en dat kost energie en doet zeer.
Waarom, waarom is mijn grote vraag;
Doen mensen dit elkaar aan, daar zit ik mee in mijn maag.


Kan ik het u vertellen, u dit dit leest?
Misschien wel, maar ik  denk niet dat u er bent geweest.
Heeft u het geproefd de sfeer, spanningen en dan het ratelend machine geweer geluid;
Een schreeuwende moeder, huilend kind en dan stilte, dat wil er bij mij althans niet meer uit.


Onderstsaand gedichtje kwam ik ergens tegen en dacht: "Dat past hier wel bij".
Hier wil ik het verder bij laten want het wordt weer teveel voor mij.

Ik heb je voor het laatst gesproken
in de pruimentijd.
De mooiste, de blauwste pruimen
waren voor de slivovitsj.
We toostten op ons land,
onze taal, onze toekomst.
Toen gingen we uiteen,
elk naar ons eigen godshuis.

Ik heb je voor het laatst gehoord
bij de pruimenboom.
Je sprak fel en vurig
opgezweept door slivovitsj.
Je sprak van een nieuw land,
een nieuwe taal, een nieuwe toekomst.
Toen gingen we uiteen,
elk naar ons eigen front.

Ik heb je voor het laatst gezien
bedekt met pruimenbladeren.
Mijn hoofd bonsde, mijn keel schroeide,
als na een nacht goedkope slivovitsj.
Je lag daar zonder land,
zonder taal, zonder toekomst.
Ik sloot je ogen en ging
terug naar mijn eigen leegte.