donderdag 18 mei 2017

Rust

Rust...................;


Héééél bewust;
verlang ik naar rust.
Rust in mijn hoofd;
en rust zodat de pijn in mijn lijf verdoofd.

Het wordt mij allemaal teveel en ik vraag mijzelf dan af, wil ik hier mee door?
Is het ook de vraag aan wie ik toebehoor?
Is dit Christus of die ellendige bokkepoot;
Want in mijn gedachte ,denk ik vaak aan mijn dood.

Is het dan dé rust, waarnaar ik zo verlang?
Of begint dan de eeuwige, nimmer eindigende eeuwige ellende, het maakt mij vaak zo bang.
Veel gedachten, herinneringen, acties passeren de revue;
En vaak gaat deze stroom maar door als een waterval, contineu.

Soms voel ik mij als in een oude stoel gezeten;
het lichaam moe, innerlijk kapot en psygisch tussen de oren versleten.
alleen met mijn veel te karige gebeden;
in gedachte aan herinneringen en mensen vanuit mijn verleden.

Missen doe ik sommige mensen op een bepaalde manier en dat doet pijn;
Die een speciaal plekje in mijn hart hebben en dat is echt niet fijn.
voorgoed van hen door de dood  gescheiden;
mensen die ik lief had uit voorbije tijden.

In het bed van ons saam.
Zal ik proberen slapen te gaan;
Hopend met met mooie dromen.
Wordt ik misschien dan meegenomen;

Menselijk gesproken niet lang zal het meer duren;
En eindigen op deze aarde ook mijn laatste uren.
Wordt ik dan gereopen bij mijn naam?
Voor 't grote Feest met Jezus saam?.

Ik heb een sticker met een spreuk;
HIS GRACE IS ENOUGH FOR ME ja heus.
Ik mag mijn handen vouwen of gewoon openen;
 Bid en vraag of ik mijzelf niet zal verloochenen.

Bidden voor mijn kinderen is hetgeen ik nog kan doen maar ach ook dat doet zeer;
Met de ene een zeer goed contact en andere heeft een afkeer,
Ik ben geweest bij haar aan de deur;
Maar dat gaf alleen maar gezeur.









Geen opmerkingen:

Een reactie plaatsen