woensdag 3 mei 2017

Ongevallen op het netvlies gebrand

Ongevallen op het netvlies gebrand:


Door de jaren als chauffeur langs de weg te hebben gezworven;
Zijn er diverse gedeeltes van mijn netvlies bedorven.
Het staat er zo zwaar in gebrand;
En aan de buitenkant zie je het niet, "niets aan de hand";
 
Elk ongeval waar een leven mee is gemoeid;
Maakt dat je s'nachts niet slaapt en maakt je over vermoeid.
Verdriet bij de achterblijvers, wat een pijn zal er zijn;
En dan de gedachten: "wanneer gebeurd het mijn"?
 
Het gehuil, geschreeuw en het machteloze gevoel;
Het is niet te omschrijven hoe je je dan voel.
Waar je in de nachten dan van en mee wakker wordt;
Elk detail scherp voor ogen en het beetje energie wat je dan nog hebt volledig aan gort.
 
Als in een film voor je ogen, zag ik dit gebeuren;
Machteloos, niets kunnen doen en je hart is verder aan het scheuren.
 
Mama leefde nog even, een paar stuiptrekkingen en ze was niet meer;
Wat laat ze achter? Een vader? Moeder? Man en/of kinderen;?Het verkeer komt weer op gang en ook wij rijden weer.
Een ongelukje hier en daar, komen wij als chauffeur wel overheen en we laten ons niet hinderen.
En zo komen wij aan op het RODE PLEIN in MOSCOW;
Na weer een bewogen reis en in de ijzige kou.

 Enkele weken later een een enorme ravage op de weg;
 
1. Chauffeur bijna thuis, dat heet dubbele pech.
Veel materiƫle schade en stukken,
Maar weer een chauffeur minder en dat heb je vaak bij dit soort ongelukken.

Dit ongeval zal ik niet zo heel makkelijk vergeten; 
Weken aan een was ik compleet versleten.
 
Ik kon en mocht niets doen, was gewoonweg niet bij machte;
Dit beeld het wilde maar niet bij mij weg en gaf mij radeloze nachten.
Het heeft nog minstens een half uur geduurd;
Uiteindelijk mochten we rijden, werden we weggestuurd.

Levend te worden verbrand;
Het meest erge, alles om je heen is niet relevant.
Wikken, wegen wat kun je nog doen;
Het gegil, geschreeuw wordt minder, wat zou je graag in gedachten die deur van herinnering dicht willen doen.

 
Machteloos en al helemaal wegens de hitte en explosiegevaar;
Stonden wij daar met ons allen daar.
Het enige war we deden: we keken er naar.

Geen opmerkingen:

Een reactie plaatsen